Met Venom op naar de halve marathon

Het duurde even voor ik het ook echt op durfde te schrijven, maar ik ben een week of wat geleden weer begonnen met hardlopen. Heb nieuwe schoenen gekocht, mijn brandweerrode loopbroek afgestoft en begonnen met trainen.

Nou begin ik in de herfst wel vaker met hardlopen – ‘s avonds wielrennen is namelijk lastig in het donker – maar houd ik daar meestal tegen de kerstvakantie weer mee op. Bij gebrek aan doel en uitdaging.

Daarom heb ik me voorgenomen om komend jaar mee te doen met de halve marathon van Zwolle. (volgens mij is de inschrijving nog niet geopend.)  De periode om te trainen lijkt me in ieder geval lang zat.

De eerste rondjes van de afgelopen weken, gingen wel lekker. Het gaat nog lang niet zo snel als ik wil en ik wil me nog wel eens de blaren op mijn voeten lopen, maar er zit vooruitgang in.

Ik loop meestal in de avond en dan ergens langs de weg – waar het verlicht is – niet de meest inspirerende routes. Vandaar dat ik mijn koptelefoon opzet voor wat afleiding. Het nadeel van helemaal alleen in het donker met muziek op lopen, is dat ik mee ga zingen. Nu heb ik normaal gesproken al geen zangstem (alleen onze jongste van 1,5 geniet er echt van) maar tijdens het rennen is het helemaal niet veel.

En dan merk je toch, als je dan mensen voorbijloopt, dat ze heel anders reageren als ik meezing met Doe Maar, dan als ik vol overtuiging meegrunt met Venom’s ‘Welcome to Hell’ Volgens mij heb ik vorige week een ouder echtpaar de schrik van hun leven bezorgd.