Staatsloterij voorpret

Tweemaal per jaar, als de winstkans het kleinste is, doen wij mee aan de staatsloterij. Met oud-en-nieuw en met koninginnnedag. Hoewel we zelden of nooit meer winnen dan we inleggen, maakt dat de voorpret niet kleiner.

Vanaf een paar dagen voor we een lot kopen, begint het al. Fantaseren wat we met het geld gaan doen en vooral waar en in wat voor een huis we gaan wonen. Inmiddels hebben we de plannen redelijk voor elkaar.

We gaan in een kasteeltje wonen, waarschijnlijk ergens in Zuid-Frankrijk. En ieder heeft zo zijn eigen eisen

  1. Onze dochter (2) wil in een roze kasteel gaan wonen, net zoals een echte prinses. Als het kan met een roze koets erbij.
  2. Onze jongste zoon (4), wil ergens wonen waar het altijd warm is. Met een zwembad buiten. Zijn belangrijkste eis is, dat we heel vaak buiten kunnen eten.
  3. Onze oudste zoon (8), maakt het allemaal niet zo heel veel uit. Als hij maar de dag nadat we het geld binnen hebben in de speelgoedwinkel zoveel lego mag uitzoeken als hij dragen kan.
  4. Mijn vrouw wil eigenlijk niet uit Zwolle weg. Maar ik geloof niet dat ze daar in haar eentje wil blijven wonen.
  5. En ik? Doe mij een leuk kasteeltje in Engeland of Zuid-Frankrijk en ik ben van de Partij. En ik heb altijd al de ruimte (en de tijd) voor een moestuin willen hebben.

Als ik dit zo op een rijtje zet, gaat het een kasteeltje in Zuid-Frankrijk worden. Met een roze zonnebril voor onze dochter een kamer vol Lego voor de oudste zoon en voor mijn vrouw een abbonnement-op-afstand op de Zwolsche courant.

Vrienden en geld?
Ook onze vrienden hoeven niet te wanhopen. Die vergeten we natuurlijk niet. Ze zijn welkom voor een bezoek of logeerpartij (al begin ik geen gratis vakantieverbloijf). Geld uitdelen daar ga ik niet aan beginnen. Ga daar maar voor werken, of win zelf de loterij maar eens. Op één uitzondering na. We gaan natuurlijk een enorm feest geven om onze winst en verhuizing te vieren.

Afhankelijk van hoe schandalig veel geld we gewonnen hebben, gaat er dan 10.000 of 100.000 euro naar een van onze vrienden/kennissen. Daar moet je natuurlijk wel wat voor doen. Zelf zit ik te denken aan het parcours van de TV-serie Wipeout. Alles wordt gefilmd en de Winner takes it all. Verder wil ik daarna nooit meer gezeur om geld horen.

Al met al zie ik het wel zitten. Volgens mij zijn we er klaar voor. Kom maar op met die hoofdprijs.