Verslaafd aan No Man’s Sky

No Man’s Sky is het tofste spel dat ik in jaren gespeeld heb!  Zo, dat is eruit. Vanaf het moment dat ik de eerste beelden zag op Tweakers (of youtube, whatever), wist ik dat ik dit wilde hebben. En dat heb ik in geen jaren gehad met een game.  Ik vlieg door de ruimte in mijn zelf opgeknapte scheepje. Er zijn miljoenen (geen overdrijving) planeten, die ik zelf een naam kan geven. Zoals je begrijpt zijn er hele klusters planeten en dieren die ik naar mezelf genoemd heb. Nu ben ik op weg naar het midden van dit universum. Op weg naar het volgende. Compleet blown away door hoe het allemaal werkt. En hoe het eruit ziet.

En zoals je in bovenstaande gallery kan zien, het is een groot openluchtmuseum. Ik ken geen ander spel dat zoveel zulke mooie plaatjes oplevert. Volgens mij heb ik inmiddels wel 500 screenshots gemaakt.  Het is alles wat ik me voorstel over het maken van ruimtereizen, sinds ik als jochie van 11 gegrepen werd door StarWars, Asimov en Heinlein.

Nieuwe Pc
Een goed halfjaar geleden stopte mijn oude pc ermee. Na een jaar of zeven trouwe dienst. Ik besloot een nieuwe te maken. En begon met een heel beperkt budget. Een simpele processor (I3), klein beetje geheugen en niet eens een echte videokaart. Games deed ik toch niet meer. En voor een beetje internetten en af en toe een stukkie typen was dit meer dan voldoende.  Toen kwam No Man’s Sky. Via Tweakers kocht ik een tweedehands videokaart (van een jochie van 11 die aan iets betere toe was), waarmee ik de game kon spelen. Toen klapte mijn pc steeds uit. En had ik een nieuwe voeding nodig. En eigenlijk nog wat geheugen. Inmiddels ben ik na een paar weken spelen helemaal om. Mijn tweedehands videokaart is weer verkocht. En er zit een nieuwe in. En ik heb mijn ogen gericht op een nieuwe processor (I7).  En dan zal er vast ook een nieuw moederbord gekocht worden. En kan ik verder blijven bouwen.

No Man’s Sky gedoe
Overigens ben ik een van de weinigen die echt gecharmeerd is van het spel. De rest van de wereld lijkt boos en teleurgesteld. Wat ik ervan begrijp is dat de makers van het spel er al maanden/jaren over gesproken hebben. En van alles hebben beloofd. Wat er niet inzit. Daar heb ik (gelukkig) niks van meegekregen. Mijn eerste kennismaking was vlak voor de lancering. De hele hype heb ik gemist. De lancering was een groot succes, met (100) duizenden verkochte exemplaren. Daarna is er vooral heel veel geklaagd. En laten de ontwikkelaars niks meer van zich horen. Grote vraag op dit moment is ‘komt er nog iets uit de koker van de ontwikkelaars wat lijkt op wat er is beloofd’. Ik weet het niet. En het maakt me eigenlijk ook niet uit. Ik heb al meer dan 100 uur gevlogen. En ben er nog steeds niet klaar mee.

Het scheelt natuurlijk dat ik in geen 15 jaar echt gegamed heb. De laatste game waar ik helemaal in zat, was GTA Vice City, uit 2002.  Ik was dan ook vrij weinig gewend. En ben met No Man’s Sky ineens jaren vooruit gegaan. Ik heb geen vergelijkingsmateriaal.

Door het midden
Inmiddels ben ik vlakbij het midden van het eerste universum. En sta ik op de planeet ‘VanderLinden Prime’ die iemand anders naar mij heeft genoemd (bedankt RBN). Spelers kunnen elkaar niet zien, maar wel tegelijk op dezelfde plek aanwezig zijn.  En de naamgeving is gelukkig voor iedereen hetzelfde. Volgend weekend ga ik met twee medespelers naar het centrum. Kijken wat ons daarna te wachten staat. En of we elkaar ooit weer tegenkomen daarna.